ធាតុផ្សំ៤ដែលមានសុភមង្គល

ក្រោយរៀបការបុគ្គលគ្រប់រូប តែងតែចង់ទទួលបាននូវសេចក្ដីសុខយូរអង្វែង តែដោយសារតែ ភាពក្មេងវ័យ និងការធ្វេសប្រហែសមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ពីសេចក្ដីត្រូវការរបស់ ដៃគូ បានជំរុញឲ្យពួកគេប្រឈមមុខនឹងការបែកបាក់។ យុវវ័យត្រូវចាំថា សុភមង្គលអាចកើតឡើងបាន ដោយសារតែមានធាតុផ្សំ៤សំខាន់គឺ សេចក្ដីសុខផ្លូវកាយ ផ្លូវចិត្ត ផ្លូវភេទនិងសេដ្ឋកិច្ច។ ដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យអាពាហ៍ពិពាហ៍ ទទួលបាននូវសុភមង្គលជានិរន្ត គូស្វាមី ភរិយា ត្រូវចេះបំពេញសេចក្ដីត្រូវការគ្នាទៅវិញទៅមក ព្រមទាំងប្រតិបត្តិតាមចំណុចមួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖

១. ស្រលាញ់គ្នាដោយចិត្ត
ការរៀបការ ឬការរស់នៅជាមួយគ្នា ដោយបង្ខំ ឬរៀបការដើម្បីបុព្វហេតុអ្វីមួយ គឺជាដើមចម
ដែលបង្កើតឲ្យមានភាពមិនចុះសម្រុងនឹងគ្នា។ ដូច្នេះអាពាហ៍ពិពាហ៍គួរតែកើតឡើងដោយការស្ម័គ្រចិត្ត ស្រលាញ់និងរស់នៅជាមួយគ្នាដោយចិត្តនិងចិត្ត។

២. គោរពនិងឲ្យតម្លៃគ្នា
អ្នកមិនត្រូវប្រមាថ មើលងាយ និងមិនផ្ដល់តម្លៃឲ្យគ្នាឡើយ ទោះជាឋិតនៅក្នុងកាលៈទេសៈបែបណាក៏ដោយ។ អ្នកត្រូវចាំថា បើគ្រាន់តែស្រលាញ់គ្នាតែមួយមុខមិនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ ដូច្នេះអ្នកត្រូវផ្ដល់តម្លៃឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ទើបធ្វើឲ្យស្នេហាកាន់តែស៊ីជម្រៅ។

៣. ការសរសើរនិងលើកទឹកចិត្ត
រាល់គុណសម្បត្តិ អមជាមួយនឹងពាក្យសរសើរ គឺជារឿងត្រឹមត្រូវ។ ម្យ៉ាងទៀតពេលមានកំហុសមិនត្រូវស្ដីបន្ទោសធ្ងន់ៗ ពេកទេ ត្រូវចេះកែកំហុសដោយភាពទន់ភ្លន់ និងផ្ដល់ការណែនាំល្អជំនួសវិញ។
ការសរសើរនិងការផ្ដល់កម្លាំងចិត្ត អាចធ្វើឲ្យមនុស្សកាន់តែស្រលាញ់គ្នាឡើងទ្វេដង។

៤. ភក្ដីភាព
ចំណងទាក់ទងណាគ្មានភាពស្មោះត្រង់ ចំណងទាក់ទងនោះ មិនអាចឋិតថេរយូរអង្វែងបានទេ។
ភក្ដីភាពជាកត្តាសំខាន់បំផុត ក្នុងទំនាក់ទំនងប្ដីប្រពន្ធ។

៥. រួមសុខ រួមទុក្ខ
ដើម្បីឲ្យ ស្នេហាកាន់តែរឹងមាំ និងមានសេចក្ដីសុខ ស្វាមី ភរិយា ត្រូវចេះរួមសុខរួមទុក្ខជាមួយគ្នា។
ជាពិសេសពេលមាន ជំងឺ ក្រលំបាក និងពេលមានគ្រោះអាសន្ន មិនត្រូវធ្វើព្រងើយ ឬរត់ចោលគ្នាឡើយ។ ការរួមសុខ រួមទុក្ខ ជាការឆ្លុះបញ្ចាំងនូវគូស្វាមី ភរិយាល្អ។

៦. មិនឈរមើលបញ្ហា
ពេលមានបញ្ហាកើតឡើង មិនខ្វល់ថាធំឬតូចនោះទេ ត្រូវដោះស្រាយភ្លាម មិនត្រូវទុកបញ្ហានោះចោលរហូតដល់ហួសពេលដោះស្រាយលែងកើតនោះឡើយ។ ពេលជួបបញ្ហាមួយ ត្រូវដោះស្រាយមួយ ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវដោះស្រាយដោយប្រើហេតុផល និងដោយសន្តិវិធី។

៧. ផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅ
សុភមង្គលជាធាតុផ្សំនៃការថ្នាក់ថ្នមគ្នាទៅវិញទៅមក ទាំងកាយនិងវាចា ចិត្ត។ មិនត្រូវប្រើសំដីទ្រគោះបោះបោក ឬប្រើអំពើហិង្សាឡើយ។ ការថ្នាក់ថ្នមគ្នា គេពេញនិយមបំផុតក្នុងការថែរក្សាជីវិតស្នេហា។

៨. ដឹងពីទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន
ស្វាមី ភរិយា ត្រូវដឹងពីអ្វីដែលខ្លួនត្រូវធ្វើសម្រាប់គ្រួសារ។ ការមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចជាកំហុសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលនាំឲ្យមានការ បែកបាក់។ ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវជួយរំលែកការងារគ្នា មិនត្រូវគិតថានេះជាភារកិច្ចរបស់បុរស ឬជារបស់ស្ត្រីឡើយ។

៩. សាងអនុស្សាវរីយ៍
ការដើរកម្សាន្តសាងអនុស្សាវរីយ៍រួមគ្នា នឹងធ្វើឲ្យមនុស្សកាន់តែស្រលាញ់គ្នាឡើង មិនអាចបំភ្លេចគ្នាបាន។ ពេលខ្លះការខឹងក្រោធឬកំហុសឆ្គង ត្រូវបានរំងាប់ដោយអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ផ្អែមល្ហែមនេះដែរ។

១០. មិនប្រច័ណ្ឌហួស
ការធុញទ្រាន់និងបាត់បង់នូវសេចក្ដីស្រលាញ់ កើតឡើងដោយសារតែការប្រច័ណ្ឌគ្មានហេតុផល។
តែបើការប្រច័ណ្ឌមានហេតុផលគ្រប់គ្រាន់ ត្រូវនិយាយគ្នាដោយសម្រួល លើកពីហេតុផលច្បាស់លាស់និងដោយសន្តិវិធី។

១១. ចេះដើរតួ
ដើម្បីទទួលបាននូវសុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ លុះត្រាតែស្វាមី ភរិយាចេះធ្វើខ្លួនដូចខាងក្រោម៖
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាម្ដាយ នៅពេលភរិយាឈឺ
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាសង្សារ នៅពេលថ្នាក់ថ្នមចិត្តគ្នា
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាឪពុកនៅពេលផ្ដល់ដំបូន្មាន
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាមិត្តភ័ក្ដិ នៅពេលដើរកម្សាន្ត
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាមេធាវី នៅពេលមានជម្លោះ
ស្វាមី ត្រូវដើរតួជាព្រះពុទ្ធ នៅពេលភរិយាខឹង